Güneşin denizden doğup yine denizden battığı ulaşılmaz mavimsiliğinde, doğanın yeşille kucaklaşarak dansettiği Ünye'nin tarih sayfalarında bugünkü turizmine tanıklık edecek; ışık yakamozlarında  eserleri izlerken, nostaljinin düşlemsi gülümseyişinde mesire yerlerini dolaşacaksınız.

Ünye Kalesi

Ünye'den 5 kilometre uzaklıktra , 180 - 200 m yüksekliğinde, araçla 10 dakikada gidilebilen Çaleoğlu Kalesi gezilip görülecek yerler arasındadır. M.Ö. 4. yy.da Pontuslular döneminde sönmüş bir volkan üzerine kurulmuş olan kale, kaya mezarları mağaraları, sarnıcı, içeriden dereye inen gizli yolu, sarp yamaçlar üzerine kurulmuş olan kale, mağaraları,sarnıcıiçeriden dereye inen gizli yolu, sarp yamaçlar üzerinde yükselen surlarıyla yerli ve yabancı turistlerin ilgisini çekmektedir

Yine başka bir efsaneye göre, büyük bir kasırga sırasında Meryem'in yardımı ile canını kurtaran III.Alesios burasını yeni bir tesis halinde inşa ettirmiş, zengin vakıflar bağışlamış bir Khrysobullos yeni bir ferman ile de bu vakıflarını sağlam esaslara bağlamıştır.

Yunus Emre

Büyük tasavvuf şairi Yunus Emre'nin olduğu sanılan mezarlardan biriside Ünye'dedir. Halk arasında Şeyhnuz Evliyası olarak adlandırılan mezara gereken ilgi ancak son yıllarda gösterilmiştir. Ünye Belediyesi tarafından başlatılan Külliye inşaatı halen devam etmektedir. Ünye'ye kuşbakışı bakmanın hazzını yaşatacak bir yerdir.İlçe Merkezi'ne 10 km uzaklıkta olup, özel araçla gidilebilir.

Ünye Evleri

Zamanla tahribata uğramış olsa da Ünye'deki genel mimari doku Safranbolu'yu aratmayacak kadar güzeldir. Özellikle tarihi Kadılar Yokuşundaki eski evleri görülmeye değer.

Tozkoparan Mağaraları ve Kaya Mezarı

Tozkoparan Mağara ve Kaya Mezarları  : İlçemize 4 km. uzaklıkta olup, doğa turizimini sevenlerin 15-20 dakikada gidebilecekleri güzel bir yerdir. Cevizdere vadisindedir. Girişlerinde kabartma hayvan resimleri, çevresinde kaya mezarları vardır.

Aya Nikola (Noel Baba)

İlçenin batısında, Çamlığın hemen ilersinde halk tarafından Aynikola olarak adlandırılan ve üzerinde eski bir yapıya ait kalıntılar bulunan Yarımadadır. Kalıntıların Hıristiyanlarca kutsal bir şahsiyet olarak kabul edilen ve Bütün dünyada, Noel Baba olarak bilinen Aya Nicolas'ın (Aziz Nikola) ilk Hıristiyanlık döneminde irşat görevini yürüttüğü ve kendi kurduğu kiliseye ait olduğu, Aynikola adının da buradan geldiği kuvvetle muhtemeldir.

Bu konuda en kuvvetli iddia Mimar Erdoğan VATA tarafından belgeleriyle ortaya atılmıştır. Cumhuriyet Gazetesinde 1996 yılında yayımlanan haberde, Vatikan Kodeksi (Kilise Tapu Kayıtları) ile Bükreş, Götengen ve Heidelberg Üniversitelerinde bir araştırma yaptığını belirten VATA, Noel Baba'nın Türk asıllı olduğunu ileri sürmüştür. Mimar Erdoğan VATA'ya göre Noel Baba Oğuz boyundan Türk bir ailenin oğludur. Ailesinin 4 yaşındayken Hıristiyanlığı seçmesi sebebiyle Sarı Saltuk olan ismi Nicolas olarak değiştirilmiştir. Büyüdüğünde ise keşişliğe başlamış, Çarşamba ile Perşembe arasında bir yere yerleşerek Hıristiyanlığın yayılmasına önemli katkılarda bulunmuştur. Buradaki "Çarşamba ile Perşembe ilçeleri arasındaki bir yer" tanımlamasına uyan tek yer, Aynikola olarak bilinen yarımadadır. Aynikola açıklarında "Harman Kaya " adı verilen üstü düz büyük bir deniz altı kayası vardır

Ünye Çamlığı

Ünye'nin sembolü olmuş olan Çamlık, güzelliği kadar mesire ve dinlenme yeri ve plaj olarak da kullanılmaktadır. Hafta sonları pikniğinde hayli kalabalık olan bu yerde nostalji rüzgârlarının esintisini daima hissedebilirsiniz.

 

Çakırtepe

Pide ve çay salonu ile çocuk bahçesi de bulunan Çakırtepe'den Ünye'nin büyüleyici atmosferine uçmak istemez misiniz? Son yıllarda yerli ve yabancı turistlerin uğrak yeri olan bu yeşillik âbidesi sevgiler yumağının doğasıdır.

 

Ünye Plajları

Ünye Orta ve Doğu Karadeniz'in kilometrelerce uzunlukta kumsallarına sahip tek ilçesidir.
Kumsal ve kayalık koylar içerisinde Çamlık, Uzunkum (Altınkum), Ayanikola, Feneraltı, Fokfok, İnciraltı ve Topyanı doğal plajları sayılabilir. Genellikle doğal plajlarımız ve tesisleri şehrin Batı'sında yer almaktadır;ulaşım sorunu yoktur. Sahil kumlarımız romatizmaya iyi gelmekte olduğunda şifa kaynağıdır.Şehir merkezi bir koy olduğundan denizi gayet sakin görünüştedir. Mevsimlerin değişmesi, yaz aylarının uzaması
turistlerin tatile bakış açılarını değiştirmiş ve ilçemiz Karadeniz'in en çok tercih edilen yöresi haline gelmiştir.

Hekimoğlu

1850-1860 yılları arasında Korgan Yaylası’na yakın bir köyde Hekimoğulları’nın bir oğlu dünyaya gelir. Adını İbrahim koyarlar. İbrahim küçük yaşta babasını kaybeder. Bir evin biricik oğludur. Yaşlı anasıyla yoksulluk içinde büyümeye başlar. O yıllarda yerli halk, bir çok yerden bu bölgeye gelip yerleşen yabancılara karşıdır. Sonradan bu yöreye akın akın gelip yerleşenler, umumiyetle Gürcü’lerdir. O devirde yörenin yerli halkı, Rum’larla birlikte yaşamaktaydı. İbrahim, artık delikanlı çağına erişmiştir. Sarışın uzun boylu, çok yakışıklı bir genç olan İbrahim, gözünü budaktan sakınmayan dürüst, akıllı, yiğit biridir. Kısa zamanda çevresinin sevgisini kazanır. Söylentilere göre Korgan yöresinde egemenlik kurmuş Sefer Ağa adında bir Gürcü Bey’i yaşamaktadır. Sefer Ağa’nın vurduğu vurduk , kestiği kestiktir. Bu ağanın Fadime adında güzel mi güzel, narin mi narin bir kızı vardır. Fadime’yi ağalar, beyler ister. Fadime doğuştan amca oğluna sözlüdür.Günlerden bir gün babasının değirmen yolunda İbrahim’le göz göze gelirler. O günden itibaren birbirlerine sevdalanırlar. Yüreklerini bir ateş sarar. Ateş bacayı sarmıştır. Gizli gizli buluşmaya başlarlar. Bir Gürcü Beyinin kızını istemek İbrahim’in haddine mi düşmüştür? Onun kaderi, ta doğduğu günden itibaren amca oğluna yazılmıştır. Bir Gürcü geleneğine göre o zamanlar, çocuklar yalnız Gürcülerle başgöz edilir. Kız tarafı, karşı taraftan yüklü bir başlık alır.

 

Bu başlık hem de altındır. İbrahim ile Fadime’nin buluşmaları günün birinde duyulur. Dilden dile dolaşmaya başlar. Sefer Ağa ile Fadime’nin sözlüsü, bu olayı duyar duymaz küplere binerler. İlk önce Fadime sorguya çekilir. Bu sevdanın gerçek olduğu anlaşılınca, bir odaya kilitlenir. Artık Gürcü Bey’i İbrahim’e düşman kesilir. Ona savaş açar. Teke tek buluşmayı önerir. Bir de buluşma yeri belirler. İbrahim, silahını kuşanıp belirlenen yere tek başına gelir. Sefer Ağa ise sözünde durmaz. Adamlarıyla beraber gelir. Aniden İbrahim’i yaylım ateşine tutarlar. İbrahim’in çevresi sarılmıştır. Büyük bir çatışma sonunda İbrahim, bu çemberi yarıp kurtulur. Bu çatışma sırasında Sefer Ağa’nın en önemli adamlarından birisi ölür. Bu olay yörede büyük yankı uyandırır. Artık İbrahim’in adı Hekimoğlu olarak ün kazanır. Ondan sonra Hekimoğlu lakabıyla çağrılmaya başlanır. Artık Hekimoğlu’nun dağa çıkmaktan başka çaresi kalmamıştır. O artık Kumru, Niksar, Perşembe, Kümbet, Kragöl, Çambaşı, Akkuş yaylalarını ve Karadeniz kıyılarındaki ormanlık bölgeleri kendisine mesken edinecektir. Hekimoğlu’nun dağa çıktığını duyan yöre köylüleri kendisine kucak açarlar. Ondan her türlü yardımlarını esirgemezler. Özellikle Hekimoğlu’nun yoksul halkla dostluk kurması, zenginlerden alıp fakirlere vermesi kendi ününün yayılmasını daha da arttırır. Himayesine birçok kişi katılır. O, artık Gürcü Bey’inin korkulu rüyası olur. Bunun üzerine Sefer Ağa, Korgan, Fatsa ve Ünye’ye kadar bütün yöreleri dolaşır. Hekimoğlu’na karşı büyük bir taraftar toplar. Sonra Fatsa’ya inip, soluğu Zaptiye Karakolu’nda alır.

 

Zaptiye Komutanı’yla anlaşıp, Hekimoğlu’nun peşine düşerler. Sefer Ağa ne yapıp yapar, sonunda önemli bir istihbarat alır. Hekimoğlu’nu Kumru’nun bir köyünde, bir fırıncının evinde olduğunu birilerinden öğrenir. Zaptiye kuvvetleri ve kendi adamlarıyla Kumru’daki köye yürürler. Bir gece yarısı fırıncının evini kuşatırlar. Büyük bir çatışma başlar. Bu çatışmada Ağa’nın en önemli adamlarından olan Hulusi Ağa ölür. Tabii Hekimoğlu ve adamları gereken tedbirleri almışlardır.Evin hemen bitişiğinde bulunan fırının, fırıncının yardımıyla ekmek pişirilen tarafını delerek kaçmayı başarırlar. Hulusi Ağa’nın vurulması Ordu’dan Samsun’a kadar büyük bir heyecan uyandırır. Gürcüler, bu olayı bir nevi matem ilan ederler. Çoğu hükümet kuvvetlerine katılır. Bunların arasında öyle birisi vardır ki Hulusi Ağa’nın yakını, çoğunun korkulu rüyası, Dadyan Arslan’dır. Bir gün Hekimoğlu’nun yeğenleri Mehmet ile Hüseyin köylerine gitmek için Hekimoğlu’ndan izin isterler. Çitlice Köyü’nde konaklamak isterler. Kendilerine en yakın kişi Köy Muhtarı Kıralioğlu Hasan Ağa’dır. Bu Muhtar, Hekimoğlu’nun çok yakın dostu bilinmektedir. Daha sonra Dadyan Arslan tarafından satın alınan Muhtar, evinde bulunan Hekimoğlu’nun iki yeğenini ihbar eder. Dadyan Arslan’a hemen haber ulaştırır. Dadyan Arslan zaptiye kuvvetleriyle Muhtar’ın evini basar. Evin her tarafı sarılır.

 

İki genç kurşun yağmuruna tutulur, delik deşik edilirler. Hekimoğlu bu haberi alır almaz, çok büyük öfkeye kapılır. En yakın arkadaşı Gedik Halil ile görüşür. Yeğenlerinin acısı ciğerlerini parçalamıştır. Muhtarın kalleşliği onda derin yaralar açmıştır. Muhtardan bu kalleşliğin hesabını sormaya and içer. Aradan birkaç gün geçtikten sonra Hekimoğlu, Gedik Halil ve arkadaşları bir gece yarısı muhtarın evini kuşatırlar. Evde Muhtar’dan başka kimse yoktur. Çoluk çocuğu plan gereği başka bir köye taşınmıştır. Çünkü Dadyan Arslan öyle emretmiştir. Adamları ve hükümet kuvvetleri günlerdir pusudadır. Hekimoğlu’nun intikam aşmak için geleceğini bilmektedirler. Artık Muhtarın bir işareti kalmıştır. Muhtar işareti verir. Ev sarılır. Uzun bir çatışmadan sonra Gedik Halil vurulur. Hekimoğlu ağır yaralanır, çemberi yarar. Aldığı ağır yaralara Aynalı Martin’ini basarak bir hayli o köyden uzaklaşır. Artık gücü kesilir, bir ağacın dibinde son nefesini verir. Hekimoğlu ile Gedik Ali’nin cesetleri Fatsa’ya götürülür. O zamanın kaymakamı İrfan Bey’e teslim edilir. Halk, yığın yığın Fatsa’ya akın etmektedir. Şehirde büyük bir heyecan doğar. O zaman Fatsa’da bulunan bir Rum vatandaşı onların fotoğraflarını çeker. Tarih:1910. Daha sonra Amerika’ya yerleşen bu kişi çoğalttığı bu fotoğrafı Fatsa Belediyesi ve yakın dostlarına gönderir. Bu fotoğrafta Hekimoğlu ve arkadaşlarının cesetleri, Kaymakam İrfan Bey ve zaptiyeler görülmektedir.

Hekimoğlu Türküsü

Hekimoğlu derler benim aslıma
Aynalı martin yaptırdım da narinim kendi neslime
Evlerinin önü arpa sergisi
Hekimoğlu İbrahim de narinim ayva sarısı
Hekimoğlu İbrahim taştan bakıyor
Elindeki martini de narinim canlar yakıyor
Konaklar yaptırdım hurma dalından
İçin döşedemedim de narinim acem şalından
Konaklar yaptırdım mermer direkli
Hekimoğlu dediğinde narinim aslan yürekli
Konaklar yaptırdım döşedemedim
Ünye, Fatsa bir oldu da narinim baş edemedim
Hekimoğlu derler bir ufak uşak
Bir omuzdan bir omuza da narinim on arma fişek
Bugün günlerden pazardır Pazar
Çitlice muhtarı da narinim puşluklar düzer
Ünye, Fatsa arası ordu da kuruldu
Hekimoğlu İbrahim de narinim o da vuruldu

Anonim